Acupunctuur

Acupunctuur vormt een onderdeel van de traditionele Chinese geneeskunde en wordt in China al minstens 3000 jaar toegepast bij zowel mensen als dieren. De eerste meldingen van gebruik bij dieren in het westen dateren uit 1750. Bepaalde punten op het lichaam worden gestimuleerd, van oudsher door gebruik te maken van naalden, maar tegenwoordig ook door middel van laagfrequente stroom, warmtebronnen, injecties, massage of laserstralen. Bij een breed scala aan ziekten kan acupunctuur een bijdrage leveren aan de genezing, of op zijn minst bepaalde klachten op een aanvaardbaar niveau houden, zoals de pijn bij allerlei chronische aandoeningen. 

Volgens de traditionele Chinese filosofie stroomt door het lichaam energie, de zogenaamde ‘chi’.  Verstoringen van die energiestroom kunnen leiden tot het optreden van ziektebeelden. Via de circa 350 acupunctuurpunten op het lichaam kan toegang worden verkregen tot de zogenaamde meridianen, ‘banen’ waarlangs de energie stroomt. Stimulatie van de juiste (combinatie van) punten kan de energiestroom weer in balans brengen en aldus het lichaam helpen om ziekten te overwinnen. De westerse wetenschap heeft door middel van vele onderzoeken aangetoond dat het stimuleren van acupunctuurpunten een groot aantal effecten teweeg kan brengen in het lichaam. Zo is gebleken dat onder andere de volgende fysiologische reacties kunnen optreden: stimulatie van zenuwbanen, verbetering van de bloedcirculatie, zowel algemeen als in bepaalde organen, opheffen van kramp in bijvoorbeeld spieren en maagdarmkanaal, vrijkomen van verschillende hormonen, zoals cortison in bij bijnierschors en endorfinen (de lichaamseigen pijnstillers) in de hersenen.